farkli kaydet yaparak bilgisayariniza indirebilirsiniz yada direk tiklayarak media playerden dinleyip takip edebilirsiniz ...


http://www.dutchgrammar.com/sound/texts/00019.mp3


Hallo! Welkom en een goede dag allemaal.


Er zijn inmiddels ruim twee maanden verstreken sinds de vorige podcast.

Hoog tijd dus voor een nieuwe aflevering!


Vandaag ga je luisteren naar een gedicht, geschreven en voorgedragen door onze enige, echte EetSmakelijk uit Canada.


An De Potter van het Taleninstituut Open Context in Brussel leest ook een gedicht voor.


We hebben ook iets nieuws. Vanaf nu ga je in elke aflevering luisteren naar een Nederlands spreekwoord. Dit was een idee van ons forumlid Dora. Het is de bedoeling dat je het spreekwoord raadt.

Waarschijnlijk geen gemakkelijke opgave!


Maar laten we beginnen met een paar uitspraakoefeningen.


Uitspraakoefeningen


Je gaat nu luisteren naar een aantal lastige woorden en zinnen. Je krijgt steeds de tijd om het woord of de zin te herhalen.


[Stem: Bieneke]

1. de ui

2. thuis

3. ruig

4. het fruit

5. de uien

6. huilen

7. ruiken

8. luieren

9. huiveren

10. tuimelen


[Stem: Joke]

Als ik uien ruik, moet ik huilen.


[Stem: Bieneke]

1. uw

2. de duw

3. schuw

4. het uwe

5. huwen

6. duwen

7. het huwelijk

8. gruwelijk

9. gehuwd

10. de luwte


[Stem: Joke]

Is dit uw boek? Dit boek is het uwe.


Spreekwoorden en gezegden


Raad het spreekwoord of het gezegde. De zin staat niet in de geschreven tekst vermeld. Je hoort de zin twee keer. De oplossing hoor je in de volgende podcast.

Welk spreekwoord of welk gezegde bedoelen we?


Gedicht


[En] zoals beloofd aan het begin van deze aflevering, volgt nu een gedicht van EetSmakelijk.


[Stem: EetSmakelijk]


Gedicht


Je bent een heel oude boom

De oudste boom die ik ken

Toen je een klein boompje was, hoe vond je het leven...?

Ik weet niet meer wat ik wil zeggen

Mijn gedachten zijn te moeilijk om uit te leggen

Ik wil nog eens bij jou staan

In de mooie stilte van het bos

Daar werd ik nooit boos

Daar was ik nooit bang

Maar ik moest weg

En ik stond op een strand

Ik luisterde naar de zee

En naar de wind

Er zit zoveel water in de zee

Mijn gedachten werden nog eens luid

Geen stilte meer

Maar ik hou van jou, mijn lieve zee

Je water, je zout, ik hou van jou, mijn grote zee

Ik wilde een hele dag op je strand staan

Maar ik moest weg

Weg, weg, altijd moet ik weg

Waarom moet ik zeggen vaarwel, tot ziens?

Wanneer mag ik je nog eens zien?

Nu zit ik hier

Maar lig ik ook daar

In het bos

Op dat strand

Want ik hou van jullie

En soms doet die liefde veel pijn

Als ik alleen ben

Maar jullie zijn ook hier

Met mij!

Als ik daar lig, zijn jullie dan ook hier bij mij?

O, nu word ik zo blij!

Ik hoef nooit meer verdrietig te zijn

Want ik heb jullie

Mijn oude boom, mijn strand en mijn zee

Altijd in mijn gedachten, altijd in mijn hart

Ik kan altijd die mooie stilte vinden

Ik kan zo makkelijk die wind en dat water horen

Nooit meer hoef ik weg te gaan

En nooit meer hoef ik alleen te staan.


Nog een gedicht


[Stem: An De Potter]


Belangrijk


Het is maar goed dat we onszelf belangrijk vinden.

Als het eens niet zo was, waar moest het dan wel heen!

Och och, we hoeven er geen doekjes om te winden:

Dan stortte werkelijk de maatschappij ineen.


Want stel u voor dat we onszelf ineens eens zagen

zoals de anderen ons zien. Hoe zou dat zijn?

Dat was afschuwelijk! Dat was niet om te dragen!

We wierpen ons waarschijnlijk voor de dieseltrein.


Ofwel, we zouden ons in t kolenhok verschuilen.

Geen mens zou nog meer geloven in zijn werk.

Meneer hiernaast zou in de gang gaan zitten huilen:

'Ik ben een vlerk....ik ben een nietsnut en een vlerk...'


En al de grote directeuren van bedrijven

gingen beschaamd en heel verdrietig naar hun bed;

ook de politici... ze zouden binnen blijven,

de ambtenaren kropen achter het buffet.


Geen enk'le spreker zou nog één keer durven spreken,

geen enk'le chef zou ooit een chef meer durven zijn,

geen enk'le predikant zou ooit meer kunnen preken,

De boel lag stil, volledig stil op elk terrein.


Gelukkig zijn we niet op die manier ontluisterd.

Wat is het eigenlijk toch prachtig ingericht,

dat de natuur ons stuk voor stuk heeft ingefluisterd:

vergeet het niet, je bent een mens van groot gewicht.....


Dat was An De Potter met een gedichtje van Annie M.G. Schmidt.


Bedankt voor het luisteren en tot de volgende keer!